Η κυρία Νους στο πλευρό της Ελληνίδας μάνας

Πόσα και πόσα δεν έχει ακούσει η ελληνίδα μάνα, για τα τάπερ και την ζακέτα. Ανέκδοτο το σύμβολο αιώνιας, πιστής και άδολης αγάπης για το βλαστάρι της ετών 5, 10, 20, 40, 60 αδιάφορα τα χρόνια του.

Κι ήρθε μία αργεντίνα να την βγάλει από τη δύσκολη θέση, υπενθυμίζοντας ότι μάνα είναι μόνο μία, ανεξαρτήτου χώρας και καταγωγής.

Τελικός κυπέλλου Ελλάδας ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και στον ΟΦΗ. Ο Νους σκοράρει. Τρέχει στα κάγκελα και σκαρφαλώνει στην κορυφή.

Το περίεργο δεν είναι αυτό. Το περίεργο είναι ότι εκεί συναντά τη μητέρα του! Έχει ήδη σκαρφαλώσει και τον περιμένει. Όσοι έχουν πάει γήπεδο και ήταν λίγο ατίθασοι ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να φτάσεις εκεί πάνω.

Τη στιγμή εκείνη στο κάγκελο, δεν συναντιούνται δύο άνθρωποι που μοιράζονται μία εφήμερη χαρά. Συναντιούνται δύο άνθρωποι που μοιράστηκαν όλη την διαδρομή ως εκεί. Συναντιούνται τα ξενύχτια, οι μάχες, τα δάκρυα, οι ελπίδες μιας μητέρας και ενός παιδιού που ήρθε από την Αργεντινή για να κυνηγήσει το όνειρο.

Αυτή η εικόνα μιας μάνας και του γιου της, με το κάγκελο ανάμεσά τους να αδυνατεί να τους χωρίσει, είναι η πιο αληθινή στιγμή του τελικού.

Αυτή είναι η πραγματική νίκη του παιδιού που έγινε άντρας χωρίς να ξεχάσει ποιος τον κράτησε όρθιο στα δύσκολα.

Είναι η υπενθύμιση ότι μακριά δεν φτάνεις μόνος.

Ότι η αγάπη σε σπρώχνει ψηλά όταν όλα τα άλλα σε κρατάνε πίσω.

Η απόδειξη ότι τα σημαντικά κύπελλα στη ζωή δεν τα σηκώνεις μια φορά στο τόσο, μα τα αγγίζεις κάθε μέρα, φτάνει να ξέρεις να τα εκτιμάς.