Ανδριανάκης: “Τα επόμενα 2-3 χρόνια θα αλλάξουν τον Ατρόμητο”
Στον ραγδαία αναπτυσσόμενο χώρο των ποδοσφαιρικών Ακαδημιών, είτε πρόκειται για μαζικό αθλητισμό όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις των τοπικών σωματείων, είτε για επιλεγμένους νεαρούς ποδοσφαιριστές όπως είναι ο χώρος των ΠΑΕ, αυξάνονται ολοένα και περισσότερο εκείνοι οι επαγγελματίες που αποφασίζουν να εστιάσουν σ’ αυτόν και όχι απλά συμπληρωματικά για το μηνιαίο εισόδημα.
Ιδιαίτερα στο κεφάλαιο των προπονητών, είναι εντυπωσιακή η ανατροπή του σκηνικού στην παρουσία διπλωματούχων τεχνικών UEFA στις αθλητικές “κυψέλες” κι ένας από αυτούς είναι ο Αχιλλέας Ανδριανάκης που εγκατέλειψε τα αντρικά τοπικά πρωταθλήματα του πειραϊκού ποδοσφαίρου, για να αφοσιωθεί στο αναπτυξαικό πρόγραμα της ΠΑΕ Ατρόμητος Αθηνών.
Την απόφαση πήρε χωρίς δεύτερες σκέψεις και την αντιλαμβάνεται ως πολλαπλής ανάγνωσης ευκαιρία:
“Η πρόταση της ΠΑΕ Ατρόμητος ήταν αυτό που ζητούσα τη δεδομένη στιγμή. Ένα πρόγραμμα που μου επιτρέπει να ασκήσω επαγγελματικά αυτό που αγαπώ, τόσο από άποψη οικονομικών, όσο και υλικοτεχνικών συνθηκών.
Είναι κάτι που έχει σχέδιο, έχει υψηλές φιλοδοξίες και καθημερινή ανταμοιβή μέσω της εξέλιξης του έμψυχου δυναμικού. Δεν είναι μεγάλες οι διαφορές σε σχέση με την αντρική κατηγορία, ιδιαίτερα στο ηλικιακό κλιμάκιο Κ19 που ουσιαστικά είναι ο προθάλαμος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου”.
- Το αισθάνεσαι ως “προστατευμένο περιβάλλον” για τον αθλητή, υπό την έννοια ότι στα 18-19 χρόνια του, κινείται και αγωνίζεται ακόμη μεταξύ συνομηλίκων;
“Νομίζω ότι το μέτρο σύγκρισης είναι το επίπεδο στο οποίο… ενηλικιώνονται ποδοσφαιρικά οι αθλητές μας. Όσοι παρακολουθούν τα πρωταθλήματα υποδομής της Superleague και ιδιαίτερα αυτό της Κ19, αντιλαμβάνονται ακόμη και από τα αποτελέσματα κάθε αγωνιστικής ότι πρόκειται για μία μικρογραφία μεγάλου ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, χωρίς υπερβολή.
Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι σύλλογοι που ξεχωρίζουν , είτε λόγω του brand name που προσελκύει ευκολότερα ποιοτικές μονάδες, είτε λόγω εγκαταστάσεων και υποδομών, ωστόσο η σωστή δουλειά και το κίνητρο αντισταθμίζουν σε αρκετές περιπτώσεις αυτά τα πλεονεκτήματα”.
- Υπάρχουν πάντως αντικρουόμενες απόψεις και κυρίως εστιάζονται στον αγωνιστικό χρόνο που πρέπει να έχει ένας ποδοσφαριιστής σε αυτές τις ηλικίες. Και όσοι το υποστηρίζουν προτιμούν έναν δανεισμό του νεαρού ποδοσφαιριστή σε ομάδα μικρότερης κατηγορίας, ακόμη και τοπικού πρωταθλήματος.
“Με βρίσκουν απέναντί τους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σχολείο από τις προπονήσεις μιας ΠΑΕ στο Κ19 και πολύ περισσότερο στο αντρικό, με το πλήθος προπονητών και συνεργατών που δουλεύουν πάνω στα δυνατά και αδύνατα σημεία κάθε αθλητή ξεχωριστά ώστε να επιτευχθεί η διαρκής εξέλιξη και αναβάθμιση.
Είναι εντελώς διαφορετικές οι εστιάσεις, οι εντάσεις και οι παραστάσεις και απολύτως απαραίτητες στο προπαρασκευαστικό στάδιο για την μετάβαση στο αντρικό.
Υπάρχει το ιδανικό σενάριο, να προπονείσαι με την αντρική ομάδα και να παίρνεις χρόνο συμμετοχής στο Κ19, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή με κάποιους ποδοσφαιριστές μας και πραγματικά βλέπουμε την διαφορά, αλλά ακόμη και στο ενδεχόμενο να μην υπάρχει η δυνατότητα λόγω ηλικίας να αγωνίζονται εδώ, η προπόνηση με την αντρική ομάδα έχει απείρως περισσότερα οφέλη από έναν ετήσιο δανεισμό κάπου που απλά θα σου εξασφαλίσουν τη συμμετοχή σε αγώνες”.
- Πόσο ψηλά στα κριτήρια επιτυχίας μιας σεζόν βρίσκεται η βαθμολογική θέση που θα καταλάβει το τμήμα;
“Όσοι βρίσκονται στον χώρο των Ακαδημιών γνωρίζουν ότι είναι πολλές οι παράμετροι που επηρεάζουν το αγωνιστικό πρόσωπο και την ανταγωνιστικότητα μιας ομάδας. Σίγουρα δεν είναι ψηλότερα από την πραγματική ανάγκη κάθε αναπτυξιακού τμήματος να αναδείξει αθλητές.
Στην κατηγορία Κ19, περισσότερο από τις υπόλοιπες, δεν μπορείς και να αδιαφορήσεις πλήρως για το αποτέλεσμα, υπό την έννοια ότι συμβάλλει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην καλλιέργεια περιβάλλοντος”.
- Η μέχρι τώρα πορεία, δεν μπορεί να σε αφήνει με παράπονο…
“Δεν ξέρω αν υπήρχαν κάποιοι που είχαν αμφιβολίες για το πόσο ανταγωνιστικό μπορεί να είναι το Κ19, για μας ήταν κάτι που αναμέναμε, δύο χρόνια το δουλεύουμε εντατικά και έχουμε βάσιμους λόγους να πιστεύουμε πολύ σ’ αυτό.
Όπως είπαμε, υπάρχουν ήδη παιδιά μας στην αντρική ομάδα και, θα το πω, δεν φοβάμαι ότι θα προσθέσω βάρος στους ώμους τους – είναι εκπαιδευμένοι γι’ αυτό, τα επόμενα 2-3 χρόνια θα είναι όντως διαφορετικά στη σύνθεση του Ατρόμητου.
Πίστεψέ με, θα δούμε όμορφες εικόνες, τέτοιες για τις οποίες διψούν οι τοπικές κοινωνίες και οι φίλαθλοι κάθε ομάδας. Μακριά από τραυματισμούς, πίστη και επιμονή στο πλάνο και τα αποτελέσματα θα είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά”.
- Καταλαβαίνω ότι περιμένουμε κι άλλους…
“Η επιστροφή του κ. Αποστόλου σε ρόλο επικεφαλής συντονιστή και η στελέχωση των επιτελείων με φιλόδοξους επαγγελματίες έβαλε σε εντελώς διαφορετικές βάσεις το όλο εγχείρημα.
Ναι, υπάρχει δυναμικό που έχει τις προδιαγραφές για το κάτι παραπάνω και το πιο σημαντικό για μένα είναι πως εισπράττω ωριμότητα πολύ πάνω από το μέσο όρο της ηλικίας και της γενιάς τους.
Δεν λέω οτι απαρνήθηκαν τον ψηφιακό κόσμο, την τεχνολογία και το κινητό τηλέφωνο, αλλά πιστεύω ότι το έχουν υπό έλεγχο, δίνοντας προτεραιότητα στην ξεκούραση, ιδίως τις βραδινές ώρες.
Είναι κάποιες λεπτομέρειες σ’ αυτό το επίπεδο που μπορούν και κάνουν την διαφορά και γι’ αυτές τις λεπτομέρειες αλληλεπιδρούν καθημερινά μία μεγάλη ομάδα ανθρώπων με κοινό στόχο.
Είναι ο κ. Αποστόλου – τεχνικός διευθυντής και επικεφαλής του αναπτυξιακού προγράμματος, είναι ο Απόστολος Τσαρέλας – άμεσος συνεργάτης και αναλυτής, ο Άγγελος Παρρας – προπονητής φυσικής κατάστασης, ο Γιαννης Δατσερης – προπονητής τερματοφυλάκων, το ιατρικό επιτελείο και οι φυσιοθεραπευτές και βέβαια ο γενικός αρχηγός Μάνος Βερβερίδης και ο υπεύθυνος αθλητικού υλικού Βασίλης Κεχαγιάς που φροντίζουν ώστε τα πάντα να λειτουργούν στην εντέλεια.
Είμαστε όλοι μας κρίκοι σε μία αλυσίδα άρρηκτη και παραγωγική. Είμαι τυχερός που έχω γύρω μου όλους αυτούς τους συνεργάτες και φυσικά μην ξεχνάμε την διοίκηση. Το καλοκαίρι που μας πέρασε ο Ατρόμητος βρέθηκε στο κεφαλόσκαλο της μεταβίβασης και όταν δεν εξελίχθηκε όπως αναμενόταν, ο κ. Σπανός και οι συνεργάτες του είχαν την πρόνοια και κινητοποίησαν άμεσα ένα plan B που δεν επέτρεψε να μπούμε σε περιπέτειες.
Ποτέ μία Ακαδημία δεν είναι έργο ενός ανθρώπου ή ενός χρόνου”.
- Οι Ακαδημίες όπως πολύ καλά γνωρίζετε είναι και θέμα φουρνιάς. Θα υπάρξει χρονιά με πλούσιο και άλλη με λιγότερο πλούσιο έμψυχο δυναμικό. Χρονιά που θα βρεθείς με πέντε υποσχόμενους εξτρέμ και άλλη με ποδοσφαιριστές διαφοετικών χαρακτηριστικών. Μπορεί να είναι δόκιμο ένα και μόνο αγωνιστικό πλάνο; Για παράδειγμα αυτό που ακολουθεί κατά βάση η αντρική ομάδα…
“Το σίγουρο είναι πως υπάρχει ένα πλάνο που αποτελεί προτεραιότητα. Θα πρέπει όμως να είσαι ευέλικτος σε ό,τι αφορά στην αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που έχει κάθε ρόστερ. Είναι όμως ακόμη πιο σημαντικό να μπορέσουμε να βάλουμε αυτούς τους ποδοσφαιριστές στην διαδικασία να “διαβάζουν” και να κατανοούν τις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε ξεχωριστού παιχνιδιού.
Δεν αντιλαμβάνομαι τον αγώνα ως μία αναμέτρηση playstation, την οποία θα καθοδηγείς με τη φωνή για τηλεχειριστήριο. Θέλω οι παίκτες να παίρνουν τις πρωτοβουλίες που θα υπακούουν σε μία γενική κατεύθυνση, αλλά παράλληλα θα έχουν την ελευθερία κινήσεων που θα δημιουργήσουν πλεονέκτημα και θα αντιμετωπίσουν τις “παγίδες”. Γι αυτό και μίλησα προηγουμένως για την ωριμότητα αυτής της γενιάς”.
- Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εστιάζοντας στις πολύ μικρές ηλικίες και σε παιχνίδι μικρών χώρων 3 vs 3 την προηγούμενη εικοσαετία, Βέλγιο και Ισπανία δημιούργησαν αλλεπάλληλες φουρνιές ποδοσφαιριστών ικανών να προσφέρουν ελκυστικό επιθετικό ποδόσφαιρο. Όπως δεν είναι τυχαίο ότι εμείς φημιζόμασταν για τον μουσακά και τους αμυντικούς μας…
“Ασφαλώς. Και παρ’ όλο που η σύγχρονη γενιά Ελλήνων ποδοσφαιριστών έχει πλέον περισσότερα επιθετικογενή χαρακτηριστικά, κυρίως από εκείνους που προέρχονται από το εξωτερικό, εμείς έδώ συνεχίζουμε να φρενάρουμε αυτή τη εξέλιξη βομβαρδιζοντας το μυαλό των μικρών παιδιών με την εντολή “πάσα, πάσα, πάσα”, αντί να τα αφήνουμε να αναδείξουν τις δεξιότητές τους. Όλα χρειάζονται ένα μέτρο”.
- Αχιλλέα, ευχαριστώ για την κουβέντα.
“Εγώ, για το ενδιαφέρον σας στη δουλειά μας”.
