Όχι απλή διεκπεραίωση, διαχείριση με λίγη αγάπη

Ολοκληρώθηκε και η δεύτερη αγωνιστική ημέρα στα πρωταθλήματα υποδομής Κ17, Κ16 και Κ15 και να ξεκαθαρίσουμε με την ευκαιρία ότι ΔΕΝ ήταν και η τελευταία κατά την οποία οι νεαροί ποδοσφαιριστές μπορούσαν να πάρουν μέρος στους αγώνες με δελτίο αστυνομικής ταυτότητας.

Το πρόβλημα στην έκδοση δελτίου Αθλητικής Ιδιότητας ΕΠΟ παραμένει οξύ, με αποτέλεσμα η διευκολυνση της συμμετοχής με χρήση απλά αστυνομικής ταυτότητας να πάρει παράταση έως και το Σαββατοκύριακο 25-26 Οκτωβρίου.

Ποια είναι η γενική εικόνα; Κατά κανόνα ΚΑΛΗ. Στην ουσία βέβαια μία από τα ίδια. Αρκετά στριμωγμένα χρονικά λόγω της ένδειας σε αγωνιστικούς χώρους, ικανούς να φιλοξενήσουν παιχνίδια επίσημων διοργανώσεων και σε κάποιες -ελάχιστες πάντως- περιπτώσεις με έναν μόνο βοηθό διαιτητή σε παιχνίδια της κατηγορίας Κ17.

Το θέμα της διαιτησίας θα απασχολήσει την αμέσως επόμενη αρθρογραφία. Αυτό στο οποίο τώρα θα θέλαμε να εστιάσουμε είναι η γενικότερη διαχείριση εκ μέρους της διοργανώτριας Αρχής, της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών.

Σε μια δεκαετία που γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μιας επιβεβλημένης στροφής στις Ακαδημίες και την ανάδειξη νεαρών ποδοσφαιριστών ακόμη και στο κορυφαίο ποδοσφαιρικό επίπεδο, η διαχείριση των πρωταθλημάτων υποδομής από την ΕΠΣΑ (και όχι μόνο για να είμαστε δίκαιοι) παραμένει αρτηριοσκληρωτικά απλώς διεκπεραιωτική.

Αν το 2025 θεωρείται επιτυχία να διεξάγονται κανονικά οι αγώνες των πρωταθλημάτων σε αντιδιαστολή με τις “συμπληρωματικές” διοργανώσεις (τουρνουά) που ολοκληρώνονται με μόλις το 70-80 % των αγώνων τους να έχουν διεξαχθεί (και ίσως είναι υπερβολικό το νούμερο προς τα πάνω) ελλείψει γηπέδων να τα φιλοξενήσουν, με το συμπάθειο κιόλας αλλά κάτι δεν πάει καλά.

Δεν νοείται να φουσκώνουμε τα στήθια με υπερηφάνεια για την απλώς ομαλή ροή των διοργανώσεων, για τις οποίες δεν υπάρχει ούτε μισή γιορτή, ούτε μισή επιβράβευση, κανένα κίνητρο, αν και αποτελούν μία σημαντικότατη (ή μήπως τη σημαντικότερη;) πηγή εσόδων για την ίδια την Ενωση.

Έστω ένα δεκάλεπτο στη διάρκεια των εναρκτήριων κληρώσεων των πρωταθλημάτων Κατηγοριών, έτσι για να δοθεί ένα Κύπελλο Ήθους στα τμήματα που ολοκλήρωσαν την χρονιά χωρίς να αποβληθεί κάποιος ποδοσφαιριστής τους.

Δεν λέμε να βραβευτεί ο πρώτος σκόρερ σ’ ένα πρωτάθλημα με Φύλλα Αγώνα ενδεικτικά και καταγεγραμμένους σκόρερς που δεν έχουν καν αγωνιστεί (!) ακόμη και στην κατηγορία Κ17, αλλά για ένα κυπελλάκι -διάολε- που θα δηλώνει “μπράβο ρε μάγκες για την συμπεριφορά σας όλον τον χρόνο”.

Είναι πραγματικά κρίμα να απαξιώνεται η προσπάθεια τόσων ανθρώπων, για τους οποίους η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία χρηματοδοτείται γενναία κάθε χρόνο από ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ και να ανασαίνουμε με ανακούφιση για τη στασιμότητα που καταφέρνουμε να διατηρούμε και δεν είναι “κάθε πέρσι και καλύτερα”…

Κρίμα πραγματικά, αν όχι εγκληματικά…