Όσες φορές κι αν πέσω τόσες θα ξανασηκωθώ

Ήρθε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του Peristeri-academies.gr και το δημοσιεύουμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα θέλαμε να δημοσιεύσουμε και πλήρες το ονοματεπώνυμο του νεαρού τερματοφύλακα περιστεριώτικου τμήματος υποδομής που το έστειλε, αλλά εφ’ όσον ο ίδιος το υπέγραψε με αρχικά, θα επανέλθουμε μόνο εάν ο ίδιος συμφωνήσει.

“Κωνσταντίνε καλημέρα. Σου γράφω για δεύτερη φορά, η πρώτη ήταν πριν από κανά χρόνο περίπου κάτω από ένα βίντεο κάποιου αθλητικού σάιτ που σε είχε συνέντευξη.

Έχει τελειώσει το παιχνίδι της εθνικής μας και από τη μετάδοση μείναμε με την απορία αν έτρεξε κάποιος να σε σηκώσει μετά το λάθος που έφερε το 3-1 στις καθυστερήσεις.

Δεν αμφισβητώ το κλίμα μέσα στην ομάδα μας, ούτε φυσικά την αποδοχή σου μέσα σε αυτή. Απλώς παρά το ότι με διδάσκουν ότι η θέση του τερματοφύλακα είναι πολύ μοναχική, εγώ πιστεύω και θα πιστεύω πάντα ότι έχουμε τους συμπαίκτες μας. Και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Τελοσπάντων, είμαι βέβαιος ότι στα αποδυτήρια έγιναν όλα όπως έπρεπε. Όχι γιατί το γκολ ήταν στις καθυστερήσεις και δεν αποφάσισε τον νικητή, αφού ήδη χάναμε 2-1, αλλά γιατί τέτοια και χειρότερα λάθη έχουν κάνει όλοι οι μεγάλοι τερματοφύλακες, με καμία εξαίρεση.

Όπως έπεσες και παρέμεινες λίγο αποκαμωμένος στο χορτάρι, έτσι θα ξανασηκωθείς και θα γυρίσεις ακόμη καλύτερος. Έτσι δεν λένε, πως ότι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό;

Κωνσταντίνε, είμαι τερματοφύλακας σε Κ17 και θέλω να γίνω σαν εσένα. Και σου υπόσχομαι ότι θα τα καταφέρω, όσες φορές κι αν χρειαστεί να πέσω και να ξανασηκωθώ. Πάμε παικταρά.

Κ.Κ.

Περιστέρι